KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2016/8951 E., 2020/3857 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2020
- Esas No
- 2016/8951
- Karar No
- 2020/3857
- Temyiz eden (davalı)
- ...
- Vekili
- ...
- Diğer davalı
- ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacının 3. sınıf içkili lokanta açabilmek için yaptığı işyeri açma ve çalışma ruhsatı başvurusunun, açılmak istenen işyerinin kolluğun genel güvenlik ve asayiş yönünden uygun olmadığından bahisle reddine ilişkin Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü'nün 30/05/2013 tarih ve ... sayılı işlemi ile bu işleme dayanak teşkil eden İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 24/05/2013 tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; davacının içkili lokanta ruhsatı başvurusunun kolluk gücünün genel güvenlik ve asayişin korunması açısından olumsuz görüşüne istinaden reddedildiği, ancak genel güvenlik ve asayişin korunması açısından olumsuz olduğuna yönelik görüşün açık ve net olarak, somut tespitlere yer verilerek ortaya konulmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, genel güvenlik ve asayiş yönünden kolluğun olumsuz görüşü nedeniyle davacının işyeri açma ve çalışma ruhsat başvurusunun reddedildiği ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2016/8951, K. 2020/3857, 19 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama