KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2017/1132 E., 2022/2654 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2022
- Esas No
- 2017/1132
- Karar No
- 2022/2654
- Temyiz eden (davalı)
- …Kaymakamlığı / …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin_konusu
- …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Davanın_konusu
Davacı tarafından, 2009 yılı Hububat Desteklemeleri kapsamında kendisine ödenen 5.180,00 TL'nin haksız ödendiğinden bahisle 5 yıl süreyle tarımsal desteklemeden men edilmesi ve söz konusu anapara ile ödeme tarihine kadar oluşacak gecikme zammının birlikte tahsiline ilişkin …tarih ve …sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davacının destekleme ödemelerinden yararlanmak amacıyla yapmış olduğu başvurularda sahte müstahsil makbuzlarının ibraz edildiğinin vergi tekniği raporuyla ortaya konulduğundan dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2017/1132, K. 2022/2654, 23 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama