Danıştay 10. Daire E.2017/2366 K.2021/3244

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Samsun ili, Canik ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan taşınmazın hisseli maliki olduğu, Samsun-Ordu Devlet Yolunun Asarcık Köprülü Kavşağı ile Belediye Evleri arasında kalan kesimde inşa edilen katlı transit yol yapımı nedeniyle söz konusu taşınmazda değer kaybı meydana geldiği ileri sürülerek 500,00 TL (miktar artırım dilekçesi ile 38.569,89 TL) maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla Danıştay Onuncu Dairesi'nin 08/06/2016 tarih ve E:2016/1099, K:2016/3159 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle Mahkemece dava konusu taşınmazda oluşan değer kaybının belirlenebilmesi için yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporda; taşınmazın, etkin görünüm ve prestij, çevre emniyeti, doğal afetler, gürültü kirliliği, ekonomik ve ticari kazanım yönünden değer kaybının %14 oranında olduğu, arsa ve binada davacının 67/75 oranında hissesine isabet eden değer kaybının.

2015 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında tebliğ ve emsal arsa fiyatları dikkate alınarak belirlenen taşınmazın gerçek değeri olan 295.702,89 TL ile değer kaybı oranına göre belirlenen 257.132,60 TL arasındaki fark olan 38.569,89 TL olarak hesaplandığı, dava devam etmekte iken ve son tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın davacıya ait 67/75 hissesinin 01/09/2015 tarihli satış işlemiyle, … isimli şahsa satıldığı görüldüğünden, Canik ilçesi Tapu Müdürlüğünden sözkonusu satış akdine ilişkin satış bedelinin sorulduğu,

Tapu Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısı ekinde gönderilen 01/09/2015 tarihli satış akdinde, satış bedelinin 400.000,00-TL olarak belirlendiği, Mahkememizce aldırılan bilirkişi raporunda taşınmazın 2015 yılı için gerçek değerinin 295.702,89 TL olduğu ve köprü yapımı sonrasında taşınmazın uğradığı değer kaybı nedeniyle değerinin 257.132,60 TL olabileceği belirtildiği halde davacının, taşınmazını 400.000,00 TL'ye sattığı ve satış bedelinin bilirkişi raporunda belirlenen gerçek değerin de çok üzerinde bir miktar olduğu görüldüğünden,

davacının taşınmazında bir değer kaybından ve dolayısıyla idarenin köprü yapımı nedeniyle tazmin borcundan bahsedilmesine hukuken imkan bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu taşınmazın hisseli olduğu, diğer hissedarların açabilecekleri şufa davalarının önüne geçmek için gerçekte 200.000,00 TL olan şatış işleminin 400.000,00 TL olarak gösterildiği, banka kayıtlarının getirtilmesi halinde durumun açığa çıkacağı, taşınmazın 400.000,00 TL'ye satılamayacağının Mahkemece araştırılması gerektiği, dava konusu taşınmazda değer kaybı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 08/06/2016 tarih ve E:2016/1099, K:2016/3159 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.