Danıştay 10. Daire E.2017/2522 K.2022/2453

Dava konusu istem: Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yaparken vazife malulü olarak emekliye ayrılan davacı tarafından, 24/01/2008 tarihinde teröristlerin saklandığı eve yapılan operasyonda girilen silahlı çatışmada yaralanması nedeniyle iş gücü kaybı meydana geldiği ve vazife malulü olarak emekli olduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık 450.000,00 TL maddi, hayatı boyunca çekeceği acı ve ıstırap nedeniyle 50.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 500.000,00 TL tazminatın, kusursuz sorumluluk ilkesi uyarınca olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacının görevini ifa ederken uğramış olduğu zararın kusursuz sorumluluk ilkesi uyarınca tazmin edilmesi gerektiği, olay nedeniyle uğramış olduğu maddi zararın tespiti için yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının maddi zararının 1.992,20 TL olarak hesaplandığı, bu tutar ile takdiren belirlenen 20.000,00 TL manevi tazminatın davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verildiği,

bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onuncu Dairesinin 11/11/2014 tarih ve E:2014/3684, K:2014/6435 sayılı kararıyla, tarafların temyiz istemlerinin kısmen reddi ile İdare Mahkemesi kararının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ve maddi tazminat isteminin kısmen reddine ilişkin bölümünün onanması, tarafların temyiz istemlerinin kısmen kabulü ile Mahkeme kararının manevi tazminat isteminin kısmen reddi, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin bölümlerinin bozulması üzerine.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla bozma kararına uyulmak suretiyle; davanın manevi tazminat istemi yönünden kabulüne, maddi tazminat istemi yönünden reddine ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu olayda hem zarar verenlerin hem de idarenin müteselsil sorumluluğu bulunduğu, bilirkişi raporundaki maddi tazminatın hesaplanma biçiminin yanlış olduğu ve bu konudaki içtihadın değiştirilmesi gerektiği; davalı idare tarafından, davacıya ödenen nakdi tazminat ve diğer yararların manevi zararın karşılığı olduğu, manevi tazminatın zenginleşmeye yol açmayacak miktarda olması ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARl: Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Tarafların temyiz istemlerinin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 11/11/2014 tarih ve E:2014/3684, K:2014/6435 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.