KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2017/2580 E., 2020/4815 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2020
- Esas No
- 2017/2580
- Karar No
- 2020/4815
- Temyiz eden (davalı)
- … Belediye Başkanlığı … / …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin_konusu
- … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Konya ili, Ilgın ilçesi, … Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde otel ve lokanta olarak faaliyet gösteren işyerine, davacı tarafından içki izin onay belgesi verilmesi istemiyle yapılan başvurunun, işyerinin içkili yer bölgesi dışında kaldığından bahisle reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Mahkemelerinin davanın reddi yolundaki kararının, Danıştay Onyedinci Dairesinin 12/04/2016 tarih ve E:2015/7478, 2016/2695 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyulmak suretiyle, 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu uyarınca turizm işletme belgeli işletmelerin içkili yer bölgesi olarak tespit edilen alanlar dışında da yer alabileceğinden, … Bakanlığından turizm işletme belgesi alan işyerlerinde içki satışı yapılabileceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, söz konusu işyerinin karayoluna 200 metre mesafede olduğu ve içkili yer bölgesi dışında kaldığı ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2017/2580, K. 2020/4815, 11 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama