Danıştay 10. Daire E.2017/2855 K.2022/1536

İstemin_konusu

Davacının oğlu J.Er …'in … Özel Tip Cezaevi Jandarma Bölük Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yapmakta iken, 25/01/2013 tarihinde nöbet sırasında intihar etmek suretiyle hayatına son vermesinde davalı idarenini hizmet kusuru bulunduğundan bahisle 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi yolunda verilen (... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının) mülga Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, yakınının askere alınmadan önce yapılan muayenesinin tam ve gerektiği gibi yapılmadığı, can dostu uygulamasının iyi işlemediği, askerliğin ifası sırasındaki psikolojik durumunun üstlerince gerektiği gibi gözlemlenmediği, intihar olayında davalı idarenin sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1. maddesi hükmü gereğince, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin kapatılmasıyla Danıştay'a ve idare mahkemelerine gönderilen dosyalara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünün, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na tabi olması nedeniyle işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.