Danıştay 10. Daire E.2017/2983 K.2022/3455

askerlik hükümlerinden yararlanmak için ödenmesi gereken miktarın 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun Geçici 52. maddesiyle 18.000,00 TL’ye düşürülmesi üzerine, fazladan ödediği 12.000,00 TL’nin tarafına iade edilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin Konya Askeralma Bölge Başkanlığının 27/04/2015 tarihli işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi yolunda verilen (Kapatılan) Askeri Yüksek İdare Mahkemesi İkinci Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının (... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının) temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 30.000,00 TL ödeyerek bedelli askerlik yaptığı, ancak sonraki düzenleme ile bu miktarın 18.000,00 TL'ye düşürüldüğü, her iki bedelli askerlikle ilgili kanun önünde eşitlik ilkesine aykırı şekilde bedel belirlendiği, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olduğu, ayrıca temyize konu kararda dava konusu işlemin mülkiyet hakkını ihlal edip etmediği yönünden değerlendirme yapılmadığı belirtilerek, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, bu sebeple temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1. maddesi hükmü gereğince, Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin kapatılmasıyla Danıştay'a ve İdare Mahkemelerine gönderilen dosyalara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünün 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na tabi olması nedeniyle işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.