KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2017/959 E., 2022/127 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2022
- Esas No
- 2017/959
- Karar No
- 2022/127
- Temyiz eden (davalı)
- … Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- KARŞI TARAF (DAVACı)
- …
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, Ankara ili, Mamak ilçesi, … Mahallesi ... Sokak No:… (eski ...Sokak No:…) adresinde bulunan gecekondunun yer aldığı taşınmazın 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca tarafına satılması için Hazineden devrinin alınması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle … İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı tarafından, davacının 2981 sayılı Kanun kapsamında hak sahibi olmadığı, halen Hazine adına kayıtlı olan taşınmazların belediyece satışı mümkün olmadığı gibi davacının taşınmazın satışını istemesinde hukuki bir yararının da bulunmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile bozma kararına uyulmak suretiyle verilen İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2017/959, K. 2022/127, 13 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama