Danıştay 10. Daire E.2018/1382 K.2022/4253

2- … VEKİLLERİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : 26/01/2009 tarihinde kolluk kuvvetleri ile yaşadığı kovalamaca sonucunda.

İl Emniyet Müdürlüğü Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü emrinde görev yapan polis memuru … tarafından yakalanan davacıların müşterek çocukları …'ın, yakalama esnasında kolluğa direnmesi esnasında adı geçen polis memurunun silahının ateş alması sonucu hayatını kaybetmesi nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık olarak baba ... için 20.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî, anne ... için 25.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince daha önce mahkemelerince verilen kararının temyiz istemi üzerine yapılan inceleme sonucunda verilen Danıştay Onuncu Dairesinin 13/05/2015 tarih ve E:2011/8370, K:2015/2269 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararına uyularak davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; tazminat istemlerine konu olayda idarenin hizmet kusuru bulunmadığı gibi davacıların yakını olan müteveffanın ağır kişisel kusurunun bulunduğu, idarenin kusursuz sorumluluğundan bahisle tazminata karar verilmesinin hukuki olmayacağı, davacılar yakınına zarar verme amacıyla kasten tesis edilmiş bir işlem bulunmadığından tazminat ödenmesi olanağının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

.Temyize konu İdare Mahkemesi kararının davacılar lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam eden "Kararın bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında, temyiz incelenmesi sonunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık ücreti" başlıklı 164. maddesi, 1. fıkrasında, "Avukatlık ücreti, avukatın hukukî yardımının karşılığı olan meblâğı veya değeri ifade eder."; "Avukatlık ücret tarifesinin hazırlanması" başlıklı 168. maddesi, 3. fıkrasında ise, "Avukatlık ücretinin takdirinde, hukukî yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır." hükümleri yer almaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden;.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü, kısmen reddi, manevi tazminat istemlerinin tamamının reddi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 4.954,96 TL nispi vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara ödenmesine karar verildiği, tarafların karşılıklı temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onuncu Dairesinin 13/05/2015 tarih ve E:2011/8370, K:2015/2269 sayılı kararıyla İdare Mahkemesi kararının maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin kısmının onanmasına,

davacıların temyiz isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının manevi tazminat istemlerinin reddine ilişkin kısmının bozulmasına, bozulan kısım hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan mahkemeye gönderilmesine karar verildiği, davalı idarenin kararın düzeltilmesi isteminin de Danıştay Onuncu Dairesinin 06/02/2017 tarih ve E:2015/4865, K:2017/454 sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Dairemizin 13/05/2015 tarih ve E:2011/8370, K:2015/2269 sayılı kararında sadece davacıların manevi tazminat istemlerinin reddedilmesi hukuka aykırı görülmüş ve kararın bu kısmı bozulmuş olup davacılar lehine maddi tazminat için hükmedilen vekalet ücretine yönelik bozma kararı verilmemiştir.

İdare Mahkemesince, Dairemizin bozma kararına uyularak anılan kararda hukuka aykırılığı tespit edilen husus giderilmiş olmakla birlikte, bozma kararında belirtilmemesine rağmen davacılar lehine kararın verildiği tarihte (11/10/2017) yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca; kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı hesaplanan nispi vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara ödenmesine karar verildiği görülmektedir.

Ancak; yukarıda da belirtildiği üzere, … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca; kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 4.954,96 TL nispi vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş olup, İdare Mahkemesi kararının bu kısmı Dairemizin 13/05/2015 tarih ve E:2011/8370, K:2015/2269 sayılı kararıyla bozulmadığından, bozma kararı sonrası verilen temyize konu kararda davacılar lehine maddi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu durumda, temyize konu kararın hüküm fıkrasında yer alan "a- Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ve kabul edilen maddî tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 5.084,96 TL, kabul edilen manevî tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 4.750,00 TL olmak üzere toplam 9.834,96 TL tutarında vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine;" kısmının "a- Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ve kabul edilen manevî tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 4.750,00 TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine;" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.

(X)-KARŞI OY

Uyuşmazlıkta, Danıştay Onuncu Dairesinin 13/05/2015 tarih ve E:2011/8370, K:2015/2269 sayılı kararı sonrasında verilen temyize konu kararda maddi tazminat yönünden davacılar lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken hükmedilmesi.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasını gerektiren, "yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hata ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık" kapsamında bulunmayıp, anılan maddenin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil ettiğinden, Mahkeme kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyu ile Daire kararının bu kısmına katılmıyoruz.