Danıştay 10. Daire E.2018/1639 K.2022/5553

2- … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : 03/01/2010 tarihinde Bilecik Vezirhan İstasyonunda meydana gelen tren kazasında … sefer sayılı trende odacı olarak görev yapan davacılardan …'nın yaralanması olayında idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle, kendisinin uğradığı 20.000,00 TL ve eşinin uğradığı 10.000,00 TL manevi zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın süre aşımı yönünden reddi kararının, Danıştay Onuncu Dairesinin 22/05/2014 tarih ve E:2011/7863, K:2014/3313 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile, olay nedeniyle idarece yapılan inceleme sonucu hazırlanan raporda, 22077 dizel lokoda makinist …'nin sinyal renk bildirimlerine riayet etmemesi sonucu … nolu trene çarpmasının kazaya sebebiyet verdiği ve kazada adı geçen …'nin kusurlu olduğunun belirtildiği, davalı idarece hizmet kusurunun varlığı kabul edilerek davacının maddi zararının karşılandığının görüldüğü, dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile idarece yapılan inceleme sonucu hazırlanan raporun birlikte değerlendirilmesi neticesinde;

manevi tazminatın ödenmesi için gerekli şartların oluştuğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, zararın meydana gelmesinde davacı …'nın kusurunun ileri sürülmemesi, adı geçenin yaklaşık 148 gün işe devam edememesi nedeniyle sağlık raporu alması ve olay nedeniyle idarece 3.565,32 TL maddi tazminat takdir edilmesi hususları dikkate alınarak, davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacılardan … için 15.000,00 TL, … için 5.000,00 TL olmak üzere, 20.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 08/06/2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacılara ödenmesine,

fazlaya ilişkin kısmın reddine ilişkin kararın kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, maluliyet oranı %0 olan davacı ve eşi lehine hükmedilen manevi tazminat tutarlarının fahiş olduğu, davacının eşi lehine manevi tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu, Borçlar Kanunu'nun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkının doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye ait olduğu, yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanların manevi tazminat talep edemeyecekleri, emsal yargı kararlarının bu yönde olduğu, hükmedilen manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken idareye başvuru tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hukuka aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.