Danıştay 10. Daire E.2018/3271 K.2022/5309

Davanın_konusu

Davacı tarafından, hakkında kesinleşen hükmün infazı amacıyla 26/02/2013 tarihinde tevkif edildiği Bursa E tipi Kapalı İnfaz Kurumunda olumsuz cezaevi koşulları nedeniyle enfeksiyon kaptığı, tedavi olmaya çalıştığı süre içerisinde tedavisinin yapılabileceği hastanede gerekli koşulların oluşturulmadığı, tedavi hakkını etkili bir şekilde kullanmasının engellendiği, cezaevi personelinin kendisine karşı aşağılayıcı tutum içerisinde bulunduğu iddiasıyla uğradığını ileri sürdüğü manevi zarara karşılık olarak 200.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, cezaevi idaresince davacının tedavisinin yaptırılması amacıyla sevk zincirinin takibi suretiyle gerekli işlemlerin yapıldığı, davacının cezaevinde bakımı ve tedavisi hususunda idarelerinin kusur ya da ihmalinin bulunmadığı, davacının Ankara Numune Hastanesinde sağlık hizmetinden memnun olmadığını belirterek buradaki tedavisinden kendi isteği ile vazgeçtiği iddialarıyla Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.