Danıştay 10. Daire E.2018/356 K.2022/5146

asaleten … 2- … 3- … 4- … VEKİLİ : Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Genel Komutanlığı … VEKİLİ : Av. ...

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacılar tarafından; yakınları …'ın Denizli ili, Buldan ilçesi,.

Beldesi Belediye Başkanı olarak görev yapmakta iken, 23/10/2010 tarihinde uğradığı saldırı sonucunda hayatını kaybetmesinde idarenin kusuru bulunduğundan bahisle miktar artırımı suretiyle davacılardan … için 511.900,00 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, … için 53.400,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, … için 102.800,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, … için 104.500,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi ve … için 167.300,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 939.900,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesince maddi tazminat istemleri yönünden davanın kısmen kabulü, kısmen reddi, manevi tazminat istemleri yönünden davanın kabulü yolunda verilen … tarih ve E: …, K: … sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, kusur indirimi yapılmasının hukuka aykırı olduğu, idarenin kusurunun açık olduğu, hükmedilen tazminata olay tarihi itibarıyla faize hükmedilmesi gerektiği, desteğin gelirinin yanlış tespit edildiği ileri sürülmektedir. Davalı idarece, zararın oluşmasından üçüncü kişilerin sorumlu olduğu, asli kusurlu olan kişiler varken zararın tamamından kendilerinin sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğu, prim karşılığı olan sosyal güvenlik ödemelerinin yarar olarak kabulünün gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.