KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/4095 E., 2022/5551 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2022
- Esas No
- 2018/4095
- Karar No
- 2022/5551
- Temyiz eden (davalı)
- … Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacılar)
- Kendilerine asaleten, …, …, …, …, …, … ve … adına velayeten … ile …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
409 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacılardan … ile …'in çocuğu, diğer davacıların kardeşi olan …'in 21/04/2011 tarihinde Şanlıurfa İli, Akçakale İlçesi,.
Köyü, Dereli Mezrası içinden geçen Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait açık sulama kanalına düşmesi sonucu boğularak hayatını kaybetmesi olayında davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek 02/06/2011 tarihli başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile davacılardan … için 30.825,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, Ş… için 31.894,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi ve diğer davacılardan her biri için 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 62.719,00 TL maddi, 130.000,00 TL manevi zararın kanuni faiziyle birlikte ödenmesine hükmedilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 17/04/2017 tarih ve E:2014/4696, K:2017/2097 sayılı kısmen bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü davanın kısmen reddi yolunda verilen 14/03/2018 tarih ve E:2017/1198, K:2018/210 sayılı kararın kabule ilişkin kısmının davalı idarece temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, olayda sorumluluklarının bulunmadığı, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Ayrıca anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın tazminat isteminin kısmen kabulü kısmen reddine ilişkin kısmının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/4095, K. 2022/5551, 29 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama