Danıştay 13. Daire E.2018/4196 K.2022/3983

Dava konusu istem: Türkiye Halk Sağlığı Kurumu Destek Hizmetleri Başkan Yardımcılığı'nca 06/07/2015 tarihinde açık ihale usulü ile gerçekleştirilen "Aşı ve İlaç Deposu Şartlandırılma Sistemi Yapım İşi" ihalesine iştirak eden ve ihaleye sunduğu geçici teminat mektubu irat kaydedilen davacı tarafından, irat kaydedilen 150.000,00-TL tutarındaki geçici teminat mektubu bedeli ile teminat mektubu alma masrafı ve banka komisyonu tutarı olan 708,75-TL’nin 05/02/2016 tarihinden itibaren işletilecek yıllık %14,50 faiziyle birlikte ödenmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi’nce … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından yapılan 02/02/2016 tarihli başvuru ile üç gün içerisinde teminatın iadesinin istenildiği, davalı idarenin 03/08/2016 tarihli dilekçesinden, ... İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Kuruma tebliğ edilmesinden sonra geçici teminat mektubunun iadesine karar verildiğinin anlaşıldığı,

Bu durumda, davacının iştirak ettiği ve geçici teminat mektubunun irat kaydedilmesine karar verilen ihalenin mahkeme kararıyla iptal edildiği, iptal kararı üzerine 04/05/2016 tarihinde davalı idare tarafından geçici teminatın iadesine karar verildiği görüldüğünden, davacıya 708,75-TL teminat mektubu alma masrafı ve banka komisyon giderlerinin faizi ile birlikte ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, teminat mektubu bedelinin iade edilmesi nedeniyle bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına, teminat mektubu alma ve banka komisyonu tutarı olan 708.75-TL’nin başvuru tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, mahkeme kararının taraflarına ibraz edilmediği, geçici teminat mektubunun süresinin 02/02/2016 tarihinde dolacağı, davacı tarafından 02/02/2016 tarihinde yapılan başvuruyla üç gün içinde ödemenin yapılmasının istendiği, davacının bu isteminin reddedilmediği, zımni ret süresinin dolmadığı, zımni ret süresi dolmadan dava açılamayacağı, teminat mektubu alma ve banka komisyon giderlerinin ödenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, davacının geçici teminat mektubunun süresinin dolacağından haberdar olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

02/11/2011 tarih ve 28103 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye 25/08/2017 tarih ve 30165 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 193. maddesiyle eklenen mülga geçici 15. maddesinin 3. fıkrasında, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu'nun leh ve aleyhine açılmış davalarda ve icra takiplerinde Sağlık Bakanlığı'nın taraf sıfatını kazanacağı kuralına yer verildiğinden, bakılan davada, davalı Türkiye Halk Sağlığı Kurumu yerine Sağlık Bakanlığı'nın davalı sıfatına haiz olduğu görülerek esasın incelenmesine geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.