Danıştay 10. Daire E.2018/5038 K.2021/5061

Dava konusu istem: Antalya ili, Kemer ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı, Hazine adına kayıtlı, 9.690 m² yüzölçümlü taşınmazın 8.564 m²'lik kısmının 4706 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince satışı amacıyla Kemer Belediyesine devrinin uygun olmadığına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Kemer Kaymakamlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerinde ev, depo, sera ve bahçe yapmak suretiyle işgali bulunan ...'ün zilyetliğini 19/11/2013 tarihinde davacıya devrettiği, davacı tarafından taşınmaz üzerine 25 adet bungalov ev ve yüzme havuzunun inşa edildiği, bu durumun idarenin 04/06/2014 tarihli tutanağıyla tespit edildiği, taşınmazda 19/07/2003 tarihinden sonra davacı tarafından inşa edilen yapılar nedeniyle 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında davacının satın alma hakkı bulunmadığından dava konusu işlemin hukuka aykırı olmadığı,

öte yandan, dava konusu taşınmazın 3. derece doğal sit alanında kaldığı, dava konusu taşınmaz üzerindeki izinsiz yapılar nedeniyle Antalya Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunca taşınmazın satışının uygun görülmediği, bu nedenle davacının aynı istemli önceki başvurusunun da reddedildiği, Hazineye ait taşınmazın 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında satışı için idarenin devir zorunluluğunun da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... saylı kararıyla; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince kesin olarak verilen karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., Temyiz No:... sayılı kararıyla; davanın konusunun 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde belirtilen temyiz kanun yolu öngörülen konular arasında bulunmadığı, temyizi istenen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 2577 sayılı Kanun'un 46/m bendi uyarınca uyuşmazlık konusu taşınmazın değeri bakımından davanın konusunun temyize tabi olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Dava konusu işlem 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (m) bendi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olduğundan davalı idarenin temyize ilişkin 07/09/2018 kayıt tarihli dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle dosyanın tekemmülü sağlandıktan sonra temyiz istemi hakkında karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; anılan maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler

hakkında açılan davalar"ın temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanmakta olup, temyizen incelenerek bozulması istenilen bölge idare mahkemesi kararının verildiği 2018 yılı için temyiz sınırı 117.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlık konusu edilen taşınmazın parasal değerinin Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihteki temyiz sınırının üzerinde yer aldığı açıktır.

Bu durumda, açılan davanın istinaf incelemesi aşamasından sonra 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi davalardan olduğu sonucuna varıldığından, kesin olarak verilen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunulduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca reddi yolunda verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., Temyiz No:... sayılı kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Diğer yandan; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin anılan kararına karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusuna ait 07/09/2018 kayıt tarihli dilekçe davalı tarafa tebliğ edilmediğinden, dosyanın tekemmülünün de Bölge İdare Mahkemesince sağlanması gerekmektedir.