KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/712 E., 2022/280 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2022
- Esas No
- 2018/712
- Karar No
- 2022/280
- Temyiz eden (davacı)
- ...Müh. İnş. Taah. ve Dış. Tic. A.Ş.
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ...Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı şirketin ithal ettiği eşyaya yönelik olarak 2005/5 sayılı Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği hükümleri uyarınca verdiği taahhütnameye uymadığından bahisle, eşyanın CİF değerinin %60 oranında uygulanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve ...sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 27/10/2014 tarih ve E:2014/3837, K:2014/6149 sayılı bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; ödeme emrinin dayanağı işleme karşı açılan davada verilen ve kesinleşen karara karşı yargılamanın yenilenmesi başvurusunda bulunulduğu ve kararın henüz kesinleşmediği, anılan işlemin tahakkuk işlemi olmadığı, hazırlık işlemi niteliğinde olduğu, ithalat öncesinde herhangi bir taahhütname imzalanmadığı, bakır sülfatın zirai ilaç alanında kullanılması amacıyla satıldığı ileri sürülen şirkete verilen idari para cezalarının sulh ceza mahkemesi kararlarıyla iptal edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/712, K. 2022/280, 20 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama