KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/834 E., 2022/5690 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2022
- Esas No
- 2018/834
- Karar No
- 2022/5690
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Karşı taraf (davalı)
- … Başkanlığı (… Göç İdaresi Genel Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Irak uyruklu davacı tarafından, hakkında tesis edilen "Uluslararası koruma başvurusunun geri çekilmiş sayılmasına" ilişkin Elazığ Valiliğinin 13/01/2015 tarihli işlemine karşı yaptığı itirazın reddine dair Göç İdaresi Genel Müdürlüğü Uluslararası Koruma Değerlendirme Komisyonunun 02/06/2015 tarihinde tebliğ edilen işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 25/10/2016 tarih ve E:2016/1799, K:2016/3845 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, ekonomik zorluklar sebebiyle imza bildirim yükümlülüğünün yerine getirilemediği ve Mahkemece bu durumu gözetilmeden karar verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davaya konu işlemde hukuka, 6458 sayılı Kanun'a ve usule aykırı bir yön bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/834, K. 2022/5690, 5 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama