Danıştay 10. Daire E.2019/1016 K.2022/3871

Davanın konusu

... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarda pamuk ekimi yapan davacı tarafından, ... Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün eksik hesaplama ile 74,899 (da) alan baz alınarak 52.429,3 kg. üzerinden destekleme primi verilmesine dair işlemine yapmış olduğu itirazın reddine dair Yüreğir Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile eksik ödenen 22.268,00 TL destek priminin yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemin iptaline, davacının eksik ödenen destekleme primi olan 22.268,00 TL'nin ödenmesi isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararıyla; temyizi istenen kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.