KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/1052 E., 2021/5266 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2021
- Esas No
- 2019/1052
- Karar No
- 2021/5266
- Temyiz eden (davalı)
- …Kaymakamlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, haksız destekleme ödemesi aldığından bahisle yersiz ödenen 629,49 TL destekleme ödemesinin iadesi ile beş yıl boyunca herhangi bir desteklemeden yararlandırılmamasına ilişkin … tarih ve … sayılı İlçe Tahkim Komisyonu Kararı ile bu kararın bildirimine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve ödenen meblağın işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin süre ret kararının bozulmasına ilişkin kararına uyulmak suretiyle … İdare Mahkemesince dava konusu işlemlerin iptali ile yapılan ödemenin yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, davacının sahte belgelerle tarımsal destek aldığının disiplin soruşturma raporu ve ifade tutanakları ile sabit olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/1052, K. 2021/5266, 3 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama