KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/10919 E., 2022/2423 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2022
- Esas No
- 2019/10919
- Karar No
- 2022/2423
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı / ANKARA
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
422 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, transit rejimi kurallarına aykırı davrandığı iddiasıyla aracına el konulması nedeniyle aracın iadesi için yatırılan 33.359,00 TL teminatın, mahkeme kararı ile iadesine karar verildiğinden bahisle 06/05/2004 - 27/08/2010 tarihleri arasında aracın idarece haksız yere tutulduğu ileri sürülerek bu süre içinde anılan meblağa bankaların uyguladığı vadesiz mevduat faiz getirisi oranında faiz hesaplanarak ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddedilmesine ilişkin davalı idarenin … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile yatırılan teminat için bankaların uyguladığı vadesiz mevduat faizinin hesaplanarak ödenmesine karar verilmesi
istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi ile davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 11/10/2018 tarih ve E:2015/2933, K:2018/3039 sayılı kararı ile redde ilişkin kısmının onanması, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının bozulması üzerine bozma kararına uyularak,.
İdare Mahkemesince davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyize konu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/10919, K. 2022/2423, 26 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama