Danıştay 10. Daire E.2019/11969 K.2023/2085

1- … İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. 2- … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : Davacılar tarafından; işyerinde yapılan denetim sonucunda sigortasız çalıştırıldığı tespit edilen işçilerin sigortalı işe giriş bildirgelerinin, aylık prim ve hizmet belgelerinin ve dört aylık prim bordrolarının yasal süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca 99.804,90 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi yolunda verilen kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 05/12/2017 tarih ve E:2012/8927,

K:2017/7181 sayılı kararı ile işe giriş bildirgelerinin süresinde verilmemesi nedeniyle uygulanan idari para cezasına ilişkin kısmının onanması, aylık prim ve hizmet belgeleri ile dört aylık prim bordrosunun süresinde verilmemesi nedeniyle verilen idari para cezasına ilişkin kısmının ise bozulması üzerine İstanbul 10. İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin "aylık prim ve hizmet belgeleri ile dört aylık prim bordrosunun süresinde verilmemesi nedeniyle verilen idari para cezasına ilişkin" kısmının iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; Mahkemece verilen kararın, konu ile ilgili mevzuat hükümlerine uygun olmadığı, işlemin o dönemde yürürlükte olan mevzuat hükümleri çerçevesinde, müfettiş raporu esas alınarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.