Danıştay 10. Daire E.2019/12757 K.2023/2006

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacının, ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla silahla tehdit suçunun sübut bulduğundan bahisle neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, bu haliyle davacının Kanunda öngörülen özel güvenlik görevlilerinde aranacak şartları kaybettiği görüldüğünden silahlı kimliğinin geri verilmesi ve Komisyon aksi kanaatte ise silahsız özel güvenlik kimlik kartı verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Konya Bölge İdare Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde belirtilen hükümlerin 01/02/2018 tarihinde yürürlüğe girdiği, işleme konu suçun ise 12/07/2017 tarihinde işlendiği, kazanılmış hakkının korunması ve kanunların geriye yürümezliği ilkeleri gözetilmeksizin verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bakılan uyuşmazlıkta; dava konusu işlemin sebebi olarak davalı idare tarafından hakkında yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda davacının adli kayıtlarının olduğunun tespit edildiği, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında "silahla tehdit, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma, bulundurma" suçlarından derdest kovuşturmasının bulunduğu, anılan Mahkemenin K:2018/680 sayılı kararı ile silahla tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;

ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma ve bulundurma suçundan 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden bahisle 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca kasten işlenen bir suçtan dolayı 1 yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkum olmamak şartını ihlal ettiği ifade edilmiştir.

UYAP üzerinde yapılan incelemede davacı hakkında ...Asliye Ceza Mahkemesince verilen ...tarih ve K:...sayılı kararın itiraz edilmeksizin 04/07/2018 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Bu durumda, 5188 sayılı Kanun'un 06/01/2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK'nın 69. maddesi ile değiştirilen 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olsa da davacının kasten işlediği bir suçtan dolayı bir yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkum olduğu dikkate alındığında, davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, dava konusu işlemde; yukarıda anılan ceza kovuşturmasının davacı hakkında yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucu tespit edildiği belirtilmiştir.

İşlemin diğer bir sebebi olan güvenlik soruşturması açısından, 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen "güvenlik soruşturması olumlu olmak" şartı Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarih ve E:2021/42 K:2022/45 sayılı kararı ile "Mülga 26/10/1994 tarihli ve 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması yönünden" iptal edilmiş, söz konusu karar 30/06/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Anılan iptal hükmünün işleme etkisinin ne olacağı hususuna gelince, söz konusu iptal kararının, 5188 sayılı Kanun'da düzenlenen güvenlik soruşturmasının olumlu olması koşulunun iptali yönünde olmayıp, mülga 26/10/1994 tarihli ve 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturmaları ile sınırlı olarak verildiği görülmektedir.

5188 sayılı Kanun'un çalışma şartlarını düzenleyen 10. maddesinde hangi ceza mahkemesi mahkumiyet kararlarının ve hangi suçlardan soruşturma ve kovuşturma altında bulunmanın özel güvenlik görevlisi olmaya engel olduğunun belirlendiği ve 11. maddesinde çalışma izni verileceklere ilişkin koşullara yer verildiği, söz konusu şartların yanında ayrıca güvenlik soruşturması olumlu olmak şartının da sağlanmasının arandığı,

dolayısıyla Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının işlemin yasal dayanağının kalmadığı şeklinde yorumlanamayacağı, zira işlemin sebeplerinden birinin dayanağının Anayasa Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş olmasının diğer sebebin iptali sonucunu doğurmayacağı, Anayasa Mahkemesi kararı ile 4045 sayılı Kanuna dayalı olarak yapılan güvenlik soruşturmaları açısından verilen iptal kararı dava konusu işlemin sadece bir sebebini hukuka aykırı hale getirmiş olsa da diğer sebep açısından işlemin hukuka ve mevzuata uygun bulunduğu,

başka bir ifadeyle, davacının kasten işlediği bir suçtan dolayı bir yıldan fazla hapis cezasına mahkum olması hasebiyle güvenlik soruşturmasına yönelik verilen iptal kararının işlemi hukuka aykırı kılmayacağı açıktır.