Danıştay 10. Daire E.2019/2916 K.2020/3207

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ikamet ettiği … ili, … ilçesi, … köyünden terör olayları nedeniyle göç etmek zorunda kaldığı iddiasıyla uğradığını ileri sürdüğü zararların 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin … Valiliği Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan … No'lu Zarar Tespit Komisyonunun 10/05/2013 tarih ve 62/01/2013/199-554 sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, köyünü güvenlik kaygısı nedeniyle terk ettiği kabul edilse dahi, köyün tamamen boşalmamış olması nedeniyle, uğranıldığı iddia edilen zararların 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, … ili, … ilçesi, … köyünde ikamet etmekte iken, terör olaylarının yoğunluk kazanması, köy ve çevresinde yürütülen askeri operasyonlar nedeniyle sulu tarlası, evi ve bahçesi gibi mülkiyetlerini bölgede yaşayan diğer insanlar gibi terketmek zorunda kaldığı, durumun Komisyonca yapılan keşifte de tespit edildiği ve terör mağduru olduğunun davalı idarece kabul edildiği, terör nedeniyle göç ettiği kanaatine varılarak tazminat ödenmesine karar verildiği ancak sonradan Komisyonca tekrar yapılan incelemede.

Kaymakamlığı İlçe Özel İdaresinin 19/11/2007 tarih ve 117 sayılı boşalan köyler hakkındaki yazısına göre köyün terör ve terörle mücadeleden dolayı zarar görmeyen yerlerden olduğu gerekçesiyle başvurusunun hukuka aykırı olarak reddedildiği iddiasıyla, usul ve yasaya aykırı davanın reddine yönelik Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :…

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.