KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/365 E., 2022/2146 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2022
- Esas No
- 2019/365
- Karar No
- 2022/2146
- Temyiz eden (davalı)
- ...Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...'yi temsilen Kayyım ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Afganistan uyruklu olan davacının, Konya Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne bağlı Erkek Yetiştirme Yurdu'nda kalmakta iken yapmış olduğu uluslararası koruma başvurusunun geri çekilmiş sayılmasına ilişkin 14/10/2014 tarihli Konya Valiliği işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin davanın süre aşımı yönünden reddi yolundaki kararın bozulmasına ilişkin 29/11/2017 tarih ve E:2015/3949, K:2017/5134 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının, 22/04/2015 tarihli ek mülakatta izin almadan başka bir şehre gitmemesi gerektiğini bildiğini beyan ettiği, dava konusu işlemin tesis edilmesinden sonra tekrar yurttan kaçtığı ve semti meçhule gittiği, bulunabilmesi için hakkında V-71 (semti meçhul) tahdit kodu girildiği, şu anda nerede olduğunun bilinmediği, davacının dava sırasında ergin hale gelmesi nedeniyle kendisine atanan vasi ile temsil ilişkisinin sonra erdiği belirtilerek, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, bu sebeple temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/365, K. 2022/2146, 18 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama