Danıştay 10. Daire E.2019/4555 K.2021/5944

İstemlerin_konusu

Davacıya ait işyerinde çalıştığı iddia edilen sigortalıların işten ayrılış bildirgelerinin süresi içerisinde Kuruma verilmediği gerekçesiyle davacının 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi gereğince 59.197,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 07/02/2012 tarih ve 2.458.463 sayılı … İl Müdürlüğü işlemi ile söz konusu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince dava konusu işlemlerin kısmen iptali, kısmen davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:…sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkeme kararında esas alınan belgelerin resmi belge olmadığı gibi özel belge mahiyetine dahi sahip olmadığı, Mahkemeye sunulan belgelerin fotokopi olup asıllarının mevcut olmadığı, aleyhine kesilen cezaların açıklık ilkesine aykırı olarak uygulandığı, idarenin iç mevzuatına göre, yanında çalışan elemanların gerçekten çalışıp çalışmadığının kontrolü için kurum elemanlarınca somut bir tespit yapılmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık olmadığı, müessesinin kapalı olduğu Ramazan ayı için de ceza kesildiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, işlemin usul ve yasaya uygun olarak tesis edildiği, Mahkemece verilen kararın dava konu işlemin iptaline ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ve temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.