Danıştay 10. Daire E.2019/4556 K.2021/2367

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 125 işçinin işe giriş bildirgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle 244.650,00 TL idari para cezası ile tecziyesine ilişkin Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü … Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işlemi ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair … tarih ve E:…, K:… sayılı komisyon kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirkete ait işyerinde yapılan denetim sonucu çalıştığı görülen kişilerin, kimlik bilgileri, çalışma süreleri, aldıkları aylık ücretlerin ne kadar olduğu, ne zaman işe başladıklarına ilişkin bilgilerin tespit edilerek buna ilişkin tutanakların ilgili kişiler tarafından da imzalandığı görülmüş olup, bu kapsamda denetim tutanağında tespit tarihi itibariyle seralarda 30 günden az çalıştığı belirlenen ve … tarih ve …sayılı denetim raporunun değerlendirme kısmında isimleri liste halinde belirtilen kişilerden, 5., 8., 9., 10., 13., 14., 16., 19., 20., 22., 23., 25., 26., 27., 28., 30.,

67., 90., 91., 93., 105., 106., 109., 122., 123., ve 124. sıralarda isimleri belirtilen kişilerin tarım iş kolunda hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalıştığının kabulüyle 5510 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılmamaları gerektiği ve bu kişilerin sigortasının isteğe bağlı olduğu anlaşılmış olup,

bu kişiler yönünden işe giriş bildirgelerinin süresinde kuruma verilmediğinden bahisle düzenlenen idari para cezasına ilişkin kısımda ve ilgili listenin 51. ile 96. sırasında ismine yer verilen ... adlı kişinin tespit tunaklarında isminin iki kez geçtiği ve işe giriş tarihlerinin farklı tarih belirtildiği görüldüğünden yanlış ve eksik tespit yapıldığı anlaşılan bu kişi yönünden düzenlenen idari para cezasına ilişkin işlem kısımda hukuka uyarlık,

belirtilen kişilerden farklı olarak 15/02/2013 tarihli denetim raporunun değerlendirme kısmında isimleri liste halinde belirtilen ve tespit tarihi itibariyle işyerinde 30 günden fazla çalıştığı anlaşılan diğer kişilerin tarım iş kolunda hizmet akdine dayalı olarak sürekli iş yaptığından hareketle 5510 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılarak işe giriş bildirgelerinin süresinde kuruma verilmesi gerekirken verilmediği sonucuna varılmış olup, bu kişiler yönünden düzenlenen idari para cezasına ilişkin kısımda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

I- Davacı tarafından, iş yerinin tarım işletmesi olduğu, İş Kanunu kapsamında hizmet akdi yönünden işçi çalıştırılmadığı, hasılat kirası olarak uyarlanan ve ürün kirası adı altında sözleşmesel ilişki içinde çalışma yapıldığı, bağımlılık unsurunun bulunmadığı, iş yerinde gerçekleştirilen denetimde kural ve usullere uyulmadığı, kiracılar tarafından beyan edilen işe başlama tarihlerinin hükme esas alınamayacağı, geçerli bir tarımsal üretim ürün kira sözleşmesinin bulunduğu, idare mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

II- Davalı idare tarafından; toplam 125 kişi hakkında tutanak tanzim edilirken sehven maddi hataların yapılabileceği, 125 kişinin okumadan tutanak imzaladığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, denetim tarihi itibariyle 30 günlük çalışması olmayan kişilerin tutanak tanziminden itibaren çalışmaya devam ettiğinin kuvvetle muhtemel olduğu, idare mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptali yolundaki kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı idare tarafından davacının temyiz dilekçesine karşı savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.