KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/4618 E., 2021/3942 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2021
- Esas No
- 2019/4618
- Karar No
- 2021/3942
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekilleri
- Av. ... , Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından; iş yerinde çalışanlara ait işe giriş bildirgeleri ve aylık prim ve hizmet belgelerinin kuruma süresinde verilmemesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun uyarınca 52.254,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Kurtalan Sosyal Güvenlik Merkezi işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, sigortalıların asgari ücret üzerinden çalıştıkları, idari para cezalarının hangi çalışandan dolayı ve ne için verildiğinin anlaşılamadığı, maaş tespitine yönelik iddialarının dikkate alınmadığı, bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/4618, K. 2021/3942, 7 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama