Danıştay 10. Daire E.2019/4663 K.2021/1159

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … tarih ve … sayılı sosyal güvenlik denetmeni raporuna istinaden iş yeri bildirgesi, 2 işçinin işe giriş bildirgeleri ile 2011/08 ila 2012/08. ay arası dönemlere ait aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Kuruma verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 46.791,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacıya ait iş yerine ilişkin iş yeri bildirgesinin verilmediği ve ...'nın iş yerinde çalıştığı ve işe giriş bildirgesinin verilmediği sabit olmakla birlikte, iş yerinde çalıştığı tespitine yer verilen ...'nın tüm tanık ifadelerinden ve iş yeri çevresinde bulunan diğer iş yerleri sahiplerinin yazılı beyanından işyerinde çalıştığı yönünde kesin tespit bulunmadığı, iş yeri yakınında otoparkçılık yaptığı kanaatine ulaşıldığından para cezasının ...'ya (sehven ... yazıldığı, kastedilenin ... olduğu anlaşılmaktadır) ilişkin kısmı yerinde ise de;

her bir fiil yönünden ayrı ayrı hesaplama yapılmadığından işlemde ayrıma gidilememesi nedeniyle para cezasına ilişkin işlemin tamamının iptaline karar vermek gerektiği, İdarece ... ve ... hakkında ayrı ayrı değerlendirme yapılarak ... yönünden yeniden cezai işlem tesis edilebileceğinin açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, uygulanan idari para cezasının hukuka uygun olduğu ve 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının c bendi ve kurum denetmeni tarafından hazırlanan … sayılı rapora istinaden uygulandığı, anılan raporda ... ve ...'nın davacı işveren nezdinde çalıştığının tespit edildiği ve tespit tutanağı tebliğ edilmesine rağmen davacı tarafından süresinde iş mahkemesinde dava açılmadığı, böylelikle tutanağın doğruluğunun kabul edildiği.

5510 sayılı Kanun'un 59. maddesinde denetim elemanlarınca yapılan tespitlerin aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğunun düzenlendiği ve aksi ispatlanamamış olmasına rağmen dava konusu işlemin iptaline ilişkin verilen kararın yasaya aykırı olduğu; ayrıca Kurumun harçtan muaf olduğu, bu nedenle başvurma, karar ve vekalet harcından sorumlu tutulmalarının da hukuka aykırı olduğu, Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.