Danıştay 10. Daire E.2019/4764 K.2021/4228

Temyiz_edenin_iddiaları

Davacı vekili tarafından, müvekkili şirketin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 11/3/a maddesine istinaden yayımlanan Tebliğ'e aykırı davranmadığı, isnat edilenin aksine hiçbir işçinin prim gün sayısının eksik yatırılmadığı, kaçak ya da sigortasız istihdam edilmediği, işçilerin mağdur edilmediği, hizmet belgesi ve prim ödeme gün sayıları eksik olmayıp yan ödeme niteliğindeki yemek ve yol yardımlarının sehven eksik gösterildiği, yol yardımının kişi başı 26, yemek yardımının ise kişi başı 22 olarak belirtilmesi gerekirken yol ve yemek yardımlarının kişi başı sehven 22gün/kişi olarak gösterildiği,

aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süreç içerisinde kuruma intikal ettirildiği, davalı kurumun teminat mektubunun iadesi istemiyle bu durumun farkına vardığı ve zorlama bir yorumla aylık prim ve hizmet belgelerinin kuruma verilmemesi gibi itham edici bir suçla şirketi suçladığı, suçun cezalandırılmasında barem ve kıstas alınan asgari ücretin 1 Temmuz ve 1 Ocak olarak hesaplanması gerekirken şirketin aleyhine bir düzenlemeyi hayata geçirerek Haziran ve Aralık aylarını alarak cezai işlem uyguladığı, yerel mahkemenin bilirkişi incelemesi yaptırması gerekirken yaptırmayarak eksik inceleme sonucu karar verdiği,

bu nedenlerle yerel mahkemece aleyhine verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.