Danıştay 10. Daire E.2019/4810 K.2021/1696

Dava konusu istem: Davacı tarafından, işyeri bildirgesi, 1 işçinin işe giriş bildirgesi ile 2008/10, 11, 12, 2009/01-12, 2010/01 dönemlerine ait aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle 24.971,10 TL idari para cezasıyla tecziye edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı, işyerine ait defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle de 13.608,00 TL idari para cezasıyla tecziye edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Konya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Seydişehir Sosyal Güvenlik Merkezi işlemleri ile bu işlemlere yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı ile şikayetçi … arasında hizmet akdi (işçi - işveren ilişkisi) olup olmadığının tespit edilmesinin gerektiği, Emniyet Müdürlüğünden alınan kayıtlardan şikayetçinin davacıya ait … plakalı kamyonu kullanması sebebiyle 05/10/2008 - 20/01/2010 tarihleri arasında farklı günlerde toplam altı ayrı trafik para cezası ile tecziye edildiği, olayda, şikayetçi işçinin kendi nam ve hesabına değil davacının kamyonu ile davacının hesabına çalıştığı, başka bir deyişle aralarında işçi - işveren ilişkisi bulunduğu sonucuna varıldığı,

ayrıca davacı mezkur aracı adı geçen şahıstan satın aldığını ve bu nedenle o araçtan dolayı trafik cezalarının bulunduğunu ileri sürmüş ise de, adı geçen kişinin yine belirtilen dönem içinde davacıya ait … plakalı araçtan dolayı da trafik cezası aldığı,

bu durumun adı geçenin sadece mezkur araçla değil davacıya ait başka araçlarla da belirtilen dönem içerisine davacıya bağlı olarak çalıştığına delalet ettiği, …'yi belirtilen dönemlerde kendine ait araçlarda şoför olarak istihdam ettiği anlaşılan davacının işe giriş,

işyeri bildirgesi ile aylık prim ve hizmet bildirgelerini vermediği açık olduğundan 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 24.971,10 TL tutarında idari para cezası ile tecziyesine dair işlemde ve yine aynı Kanun'un 102. maddesi uyarınca Kurumca istenilen belgeleri süresi içinde ibraz etmemesi sebebiyle (ve ara karar cevabından davacının bilanço esasına göre defter tuttuğu anlaşıldığı için aylık asgari ücretin oniki katı tutarına karşılık gelecek şekilde) 13.608,00 TL tutarında idari para cezası ile cezalandırılmasına dair işlemde ve bu işlemlere yapılan itirazın reddine dair işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine

varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, cezaya konu işyeri olan kamyonu …'den satın aldığı, kamyonun borcu ve üzerinde ipotek olduğunu satış sonrasında öğrendiği, borçların ödenmesi ve ..'nin geçimini sağlaması için kamyonu kendisine bıraktığı, kamyonu …'nin işlettiği ve tarafına ücret ödenmediği, cezaları ödeyip aracı üzerine almasını istemesinden dolayı çıkan uyuşmazlık nedeniyle şikayet edildiği, kesinlikle işçi çalıştırmadığı, evrak ibrazı ile ilgili yazının eşine tebliğ edildiği, kamyon şoförü olarak şehir dışında bulunduğundan dolayı sürenin geçmesi nedeniyle beyanda bulunamadığı, ibraz edebileceği evrakın da bulunmadığı,

denetim memuruna telefonla ulaşmasına rağmen yardımcı olunmadığı, ceza tertip edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve kanuna uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.