Danıştay 10. Daire E.2019/4902 K.2021/3954

İstemlerin_konusu

Davacı tarafından, iş yerinde çalışan iki işçinin işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleri ile 2014/02-2015/02 dönemlerine ait aylık prim ve hizmet belgelerinin süresi içinde kuruma bildirilmediğinden bahisle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 33.776,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Gaziosmanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işlemi ile iş yerine ait defter ve belgelerin süresinde incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle 7.209,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Sosyal Güvenlik İl

Müdürlüğü Gaziosmanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda,. İdare Mahkemesince dava konusu 33.776,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali ile davanın 7.209,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin işlem yönünden reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, davalı idarece yanında çalıştırmadığı kişiler hakkında belge istendiği, bu kişilere ait bilgi ve belge bulunmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, 33.776,00 TL'lik idari para cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.