Danıştay 10. Daire E.2019/4907 K.2021/1252

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 1 işçiye ait işe giriş bildirgesi ile 2013/10-12, 2014/01-12 dönemlerine ait aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle 34.992,00 TL idari para cezası ile tecziyesine ilişkin Kocaeli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü İzmit Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işlemi ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerin tetkikinden; davalı idareye Kocaeli İl Halk Sağlığı tarafından sunulan İşveren Çalışan Formundan ve davacı ile ... arasında imzalanan Belirsiz Süreli İş Sözleşmesinden anılan kişinin davacının idaresi altında bulunan Aile Sağlığı Merkezinde 01/10/2013 tarihinde işe girdiği,

davacı tarafından dava dosyasına sunulan davacının ve ... isimli çalışanın imzası bulunan Hizmet Akdi Fesih Bildiriminde de anılan kişinin 20/10/2013 tarihinde kendi isteğiyle işten çıktığının belirtildiği görülmekle birlikte, söz konusu çalışanın 2014 yılının sonunda kadar davacı tarafından çalıştırıldığına ilişkin herhangi bir somut tespit ya da belgenin dosyaya sunulamadığı,

01/10/2013 - 20/10/2013 tarihleri arasında davacı tarafından çalıştırılan ve 20/10/2013 tarihinde iş akdi sonlandırılan çalışanın işe giriş bildirgesinin davalı idareye verilmediği görüldüğünden 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin “a/2” bendi uyarınca davacıya 2.043,00 TL para cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

... isimli çalışanın davacı tarafından sadece 01/10/2013 - 20/10/2013 tarihleri arasında çalıştırıldığı ve davacıya sadece Ekim 2013 ayına ait aylık prim ve hizmet belgelerinin verilmediği gerekçesiyle para cezası verilebileceği görüldüğünden, dava dosyasına davalı idarece sunulan idari para cezaları hesabını gösterir cetvelde görülen 32.949,00 TL para cezasının 2013 yılının 10. ayı için belirlenen 2.043,00 TL haricinde kalan kısmı olan 30.906,00 TL'lik para cezasında hukuka ugunluk görülmediği,

bu durumda, davacı hakkında tesis edilen 4.086,00 TL'lik para cezasında hukuka aykırılık, kalan kısım olan 30.906,00 TL'lik para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle dava konusu para cezası işleminin 30.906,00 TL'lik kısmının iptaline, kalan kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, aile sağlığı merkezinde kurulu temizlik işyeri nedeniyle Kocaeli Valiliği İl Halk Sağlığı Müdürlüğü tarafından gönderilen yazı üzerine işlem tesis edildiği, yargılama giderleri adı altında harç giderlerinin kuruma yüklenemeyeceği, idare mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptali yolundaki kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta, Kocaeli Valiliği İl Halk Sağlığı Müdürlüğü tarafından gönderilen yazı üzerine işlem tesis edilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan 01/10/2013 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 20/10/2013 tarihli hizmet akdi fesih bildirimi ile sona erdiği, sigortasız çalıştığı ileri sürülen kişinin bu tarihten sonra başka bir iş yerinden sigorta bildiriminin bulunduğu ve 20/10/2013 tarihinden sonra bu iş yerinde çalıştığına ilişkin somut bir tespitin bulunmadığı görülmektedir.

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.