KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/5243 E., 2022/3855 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2022
- Esas No
- 2019/5243
- Karar No
- 2022/3855
- Temyiz eden (davacı)
- … İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Kurumu Başkanlığı / …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı şirket tarafından, aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle, 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 4. alt bendi gereğince 23.589,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile anılan işleme karşı yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı İtiraz Komisyonu kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince Danıştay (kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 24/03/2016 tarih ve E:2012/6163, K:2016/2020 sayılı bozma kararına uyularak, davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, … İş Mahkemesi kararının kesinleşmemiş olup, dosya hükmüne esas alınmasının hatalı olduğu, kısmen kabul ve kısmen ret kararı dikkate alındığında kabul edilen kısım yönünden kendilerine yükletilen 23.589,00 TL idari para cezasının oldukça fazla ve hakkaniyete aykırı olduğu, zira … İş Mahkemesince 914.837,27 TL dava bedelinin 222.909,79 TL dışında kalan miktarının iadesine karar verilmesine rağmen, verilen 23.589,00 TL idari para cezasının hakkaniyete aykırı olduğu, idari para cezasının oransal ve hakkaniyete uygun olarak hesaplanmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/5243, K. 2022/3855, 15 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama