KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/557 E., 2022/2214 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2022
- Esas No
- 2019/557
- Karar No
- 2022/2214
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ....
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Hukuk Müşaviri Yrd. ...
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, 29/04/2010 tarihinde İstanbul Trafik Denetleme Ekipler Amirliğine bağlı trafik polisleri tarafından kötü muamele ve işkenceye maruz kaldığından bahisle kolunun kırıldığı ileri sürülerek uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık 50.000,00 TL manevi, 100.000,00 TL maddi olmak üzere toplam 150.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin 15/06/2015 tarih ve E:2012/5814,K:2015/2974 sayılı bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu olay günü alkol kullanmadığı, kolluk görevlileri tarafından ters kelepçe takılması nedeniyle kolunun kalıcı olarak zarara uğradığı, Mahkemece olay yeterince aydınlatılmadan karar verildiği ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/557, K. 2022/2214, 19 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama