Danıştay 10. Daire E.2019/5790 K.2023/804

Davanın_konusu

Davacı şirket tarafından; … adlı kişiye ait 2008/09 ila 2014/08 ayları arasında (2009/06-07-08-09-10-11 ayları hariç) aylık prim ve hizmet belgelerinin süresi içerisinde Kuruma verilmemesinden dolayı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 123.195,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile aynı kişiye ilişkin işten ayrılış bildirgesinin Kuruma bildirilmemesinden dolayı 113,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin ve bu işlemlere yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu …. İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; Mahkeme kararının haksız ve gerekçesinin yetersiz olduğu, söz konusu kişi ile aralarında iş ilişkisi bulunmadığı, bu kişinin çalıştığı iddia edilen mülkün Tahsin Tarhan’a ait olduğu ve bunun dosyaya sunulan tapu kayıtlarından da görülebileceği, kendi adına herhangi bir misafirhanenin olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.