Danıştay 10. Daire E.2019/5817 K.2023/6840

Davanın_konusu

Davacı şirketin fatura ödemelerini geç yapan müşterilerinin faturalarına Abonelik Sözleşmeleri Yönetmeliği'nin 12. maddesine aykırı olacak şekilde %4 oranında gecikme zammı tahakkuk ettirerek 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 52/7. maddesine aykırı davrandığından bahisle aynı Kanun'un 77/1. maddesi uyarınca toplamda 329.380,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve E.... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesince, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, tüketicinin temerrüde düşmesinin hukuki sonuçlarına ilişkin bilginin abonelik sözleşmelerinde yer aldığı, idari para cezasının gecikme zammının fazla uygulanmış olması sebebiyle verildiği, bahsi geçen aykırılığın Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 52. maddesinden kaynaklanmadığı için aynı Kanun'un 77. maddesinin 1. fıkrasına göre değil, 77. maddesinin 18. fıkrasına göre cezalandırılması gerektiği, yanlış gecikme zammı uygulanması hususu kabul edildiği halde idarenin herhangi bir uzlaşmaya gitmediği, idari para cezasının yetkili olmayan kamu görevlisi tarafından verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.