Danıştay 10. Daire E.2019/5831 K.2023/6602

Davanın_konusu

Davacı şirket tarafından, muhtelif mecralarda yayınlanan ''Türkiye'nin en hızlı interneti ...' başlıklı reklamların 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 61. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle aynı Kanun'un 63. ve 77/12. maddeleri uyarınca 241.413,00 TL idari para cezası ve reklam durdurma cezası verilmesine ilişkin Reklam Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile bu kararın tebliğine dair Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, reklamda internet hızına dair bir vaadin bulunmadığı, üçüncü bir kuruluş tarafından verilen ödülün kullanıcılara duyurulduğu, Reklam Özdenetim Kurulunun da görüşünün bu yönde olduğu, Mahkemenin ortalama tüketici algısının hatalı olduğu, Ookla hız testinin yaygın şekilde kullanıldığı ve basit bir internet aramasıyla bile testin ne olduğunun, nasıl kullanıldığının bulunabileceği, Ookla hız testinin güvenilir olup olmadığının bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmesi gerektiği, rakip operatörleri kötüleme amacının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.