Danıştay 10. Daire E.2019/6937 K.2021/1747

2- … 3- …

VEKİLLERİ : Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı (Mülga … Kurumu)

VEKİLLERİ

Hukuk Müşaviri … 1. Hukuk Müşaviri …

MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) : …

VEKİLİ : Av. …

İSTEMLERİN_KONUSU : ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhlerine olan kısımlarının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar, …'nın rahatsızlanması nedeniyle müracaat edilen Tuzla Devlet Hastanesi'nde, yanlış teşhis ve tedavi uygulanması nedeniyle tedavisinin gecikmesi ve apandistinin patlaması sonucu vücut bütünlüğüne ve sağlığına yönelik olarak karşılaşılan zararlara karşılık olmak üzere ... için 30.000,00 TL, anne ... için 20.000,00 TL ve baba … için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olaya ilişkin olarak.

Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebi üzerine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen raporda; küçüğün karın ağrısı şikayetleri ile ilk kez götürüldüğü Tuzla Devlet Hastanesi'nde düzenlenen tıbbi belgelerde ayrıntılı muayene tanımları bulunmasa da küçüğün yaşı ve tıbbi bulgular dikkate alındığında, ilk planda üst solunum yolu enfeksiyonu düşünülerek tıbbi tedavi önerilmesinin eksiklik olarak değerlendirilemeyeceği,

ancak söz konusu tedaviye cevap vermeyen ve süregelen şikayetler nedeniyle yeniden hastane başvurusu olan küçüğe her türlü ihtimal gözetilerek daha ayrıntılı uzmanlık gerektiren muayene dolayısıyla çocuk cerrahi konsültasyonlarının istenmesi gerektiği, bu yönde gösterilmesi gereken yükümlülüklerin yerine getirilmeyerek küçükte var olan apandisitin teşhis edilememesinin tıbbi eksiklik olarak değerlendirildiği, anılan raporda yer verilen hususlar nedeniyle, sağlık hizmeti sunumunun kusurlu olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından,

davacıların maruz kaldığı acı, elem ve üzüntünün hafifletilebilmesi amacıyla davacılar lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği sonucuna varılarak, yaşanan bu manevi zararın kısmen de olsa giderilebilmesi için davacıların her birine 5.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareden alınarak davacılara ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, dava konusu 70.000,00 TL manevi tazminat talebinin 15.000,00 TL'lik kısmının kabulüne fazlaya ilişkin kısmının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, apandist teşhisinin geç konulduğu, bir çok işleme maruz kalındığından hükmedilen tazminatın olayın ağırlığı ve idarenin kusuru ile orantılı olmaktan uzak olduğundan kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesi'nce, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelde yer aldığı cihetle 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 2/1-ç ve 6/1 maddeleri uyarınca taraf sıfatını haiz bulunduğundan bakılan davada hasım mevkiine alınan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun,

25/08/2017 tarih ve 30165 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 203/1-ğ maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I) sayılı cetvelden çıkartılarak anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin 184. maddesi ile Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü adıyla Sağlık Bakanlığı'nın hizmet birimi olarak teşkilatlandırıldığı anlaşıldığından, dosya Sağlık Bakanlığı husumetiyle ele alınıp, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenerek dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.