Danıştay 10. Daire E.2019/7590 K.2021/3743

Dava konusu istem: Davacı belediye tarafından, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun uyarınca belediyeye 2010 yılı Mayıs ayında ödenecek paydan kesinti yapılmasına ilişkin işlemin; …'nin (…). Şirketi'ne (…) olan ve uzlaşma sağlanmış bulunan borcun da belediyenin payından kesildiği, …'nin müstakil bir kuruluş olduğu,.

Bankasından aldığı kendi payının bulunduğu, kendi borcunun kendi payından kesilmesi gerektiği, iki kurum arasında 19/12/2005 tarihli uzlaşma komisyonu kararı ile uzlaşma sağlanarak borcun taksitlendirildiği, 01/03/2010 tarihinden sonra hiç borcu olmaması nedeniyle Belediye payından azami % 25 kesinti yapılması gerekirken kesintinin % 40 oranında yapıldığı, kesintilerin sadece genel bütçe vergi gelirleri büyükşehir belediye payı üzerinden yapılması gerektiği ancak idarece ilçe belediyelerine ayrılan payın da kesinti içine dahil edildiği, kesinti yapılırken teminatlı borçların dikkate alınması gerekirken bunun dikkate alınmadığı,

yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dava konusu olayda; davacı Belediyenin 2010 yılı Mayıs ayı payından …'nin …'a olan toplam 7.673.426,18 TL borcu nedeniyle kesinti yapıldığı, davacı Belediyenin 01/03/2010 tarihi sonrası borcunun bulunması nedeniyle kesintinin % 40 olarak uygulandığı, davacı Belediyenin Mayıs 2010 döneminde aldığı payın toplam 5.223.536,65 TL olduğu, bu paydan. 01/03/2010 tarihinden sonraki.

Bankasına olan borç nedeniyle 2.063.221,00 TL, …'nin borcu nedeniyle de 1.099.573,00 TL kesinti yapıldığı, davacı Belediyenin bağlı kuruluşu olan …'nin …'a olan 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun geçici 5. maddeleri kapsamında uzlaşma sağlanmış borcunun davacıya ayrılan paydan 5779 sayılı Kanun gereğince kesilmesine ilişkin davaya konu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı Belediye tarafından, …’nin …’a olan ve uzlaşma sağlanmış bulunan borcunun davacının payından kesildiği, …’nin … Bankasından ayrı bir pay aldığı, borcunun da bu payından kesilmesi gerektiği, …’nin borcunun taksitlendirilmiş olduğu dikkate alınmaksızın borcun büyük bir kısmının davacının payından kesilerek taksit miktarının da ihlal edildiği, davalı idarece 2010 yılı Mayıs dönemine ilişkin ayrılan paydan %25 oranında kesinti yapılması gerekirken %40 oranında kesinti yapıldığı bu durumun bütçenin uygulanamaz duruma gelmesine neden olduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olup iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.