KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/8824 E., 2022/900 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2022
- Esas No
- 2019/8824
- Karar No
- 2022/900
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ....
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, Van ili, Çatak ilçesi, ... köyü, ... mezrasında ikamet etmekte iken terör olayları nedeniyle 1994 yılında mezradan göç etmek zorunda kaldığından bahisle, uğradığını ileri sürdüğü zararlarının tazmini istemiyle 5233 sayılı Kanun kapsamında yapılan başvurunun reddine ilişkin, ... Valiliği Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan 1 No'lu Zarar Tespit Komisyonunun ... tarih ve ....sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince; Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 20/09/2018 tarih ve E:2015/7938, K:2018/6398 sayılı bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının zarar tarihinde 16 yaşında olduğundan mal varlığı bulanamayacağı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/8824, K. 2022/900, 21 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama