Danıştay 10. Daire E.2019/9058 K.2023/5342

2- … 3- … 4- … VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN_KONUSU: Davacılardan …'nun İstanbul Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapmakta iken, 21/07/1995 tarihinde polis aracıyla göreve gittiği esnada silahlı ve bombalı saldırı sonucu yaralandığından bahisle 13/12/2000 tarihinde tazminat ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddi üzerine,

... için 25.000,00 TL (miktar artırımı sonucu 321.274,00 TL) maddi, 3.000,00 TL manevi, … için 2.000,00 TL manevi, … için 1.000,00 TL manevi, … için 1.000,00 TL manevi tazminatın, ...'nun malulen emekli olduğu 25/05/2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 25/06/2013 tarih E:2012/935, K:2013/5577 sayılı kısmen bozma kararına uyularak, maddi tazminat istemi yönünden davanın kabulü yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, maddi zararın bulunmadığı, hesaplamanın hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.