Danıştay 10. Daire E.2019/9927 K.2023/5257

Davanın_konusu

Davacı şirket çalışanlarının sigorta primine esas kazançlarının eksik bildirildiği iddiaları ile ilgili olarak yapılan inceleme ve araştırma sonucu düzenlenen rapor ile davacı şirket bünyesinde çalışan sigortalıların 2012/08-2016/08 dönemine ilişkin ek aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 234.660,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işleme yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından; temyize konu kararın gerekçesiz ve hukuka aykırı, Kurum işleminin ise usul ve yasaya uygun olduğu, 5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinde yer alan görev yollukları ibaresinin ''bir iş için geçici görevle başka bir yerde görevlendirilen kişiye ödenen ücret'' anlamına geldiği, bu nedenle de idari para cezasına konu tır şoförlerine verilen yol giderlerinin görev yolluğu kapsamına alınmadığı, tır şoförlerinin yaptıkları işin mahiyeti gereği iş yerleri sabit olmayıp, geçici olarak bir iş için başka bir yerde görevlendirilmelerinin söz konusu olmadığı,

çünkü tır şoförlerinin işyerlerinin araçları olduğunun kabul edildiği ve bu nedenle aldıkları yol giderlerinin Kurum’a prime esas kazanç kalemleri arasında bildirilmesi gerektiği, ayrıca Kurum’un 5502 sayılı Kanun uyarınca harçlardan muaf olduğu halde yargı harçlarından sorumlu tutulmasının da hukuka ve Kanun’a aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.