KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/1151 E., 2024/993 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 20 Mart 2024
- Esas No
- 2020/1151
- Karar No
- 2024/993
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Genel Komutanlığı
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Jandarma Genel Komutanlığı emrinde yüzbaşı olarak görev yapmakta iken sağlık nedeniyle ilişiği kesilen davacı tarafından, görevi sırasında psikolojik tacize maruz kalarak ruh sağlığının bozulduğu ve bu nedenle adi malül olarak emekliye ayrılmak zorunda kaldığından bahisle uğradığı ileri sürülen zararlarına karşılık 50.000,00 TL manevi, 100,00 TL maddi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 13/02/2018 tarih ve E:2016/2862, K:2018/509 sayılı usule ilişkin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 2009 yılı periyodik muayene raporlarında psikolojik durumu sağlıklı olduğu halde uygulanan mobbing sonrasında psikolojisinin bozulduğu hususunun dikkate alınmadığı, mobbing uygulayan kişilerin FETÖ'den yargılandığı, askeri düzendeki ast-üst ilişkisi nedeniyle şahit ifadelerinin dikkate alınmaması gerektiği, yeni tarihli sağlık kurulu raporunun dikkate alınmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/1151, K. 2024/993, 20 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama