Danıştay 10. Daire E.2020/2609 K.2022/1315

2- ... 3- ... 4- ... 5- ... 6- ... VEKİLLERİ : Av. ...

KARARIN DÜZELTİLMESİNİ

İSTEYEN (DAVALI) : ... Bakanlığı VEKİLİ : ...

DİĞER DAVACILAR

1- Kendi adına asaleten, çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..'e velayeten ... (T.C. No: ...) 2- ... (T.C. No: .. ) VEKİLLERİ : Av. ...

İSTEMLERİN_ÖZETİ : Danıştay Onuncu Dairesince verilen 25/11/2019 tarih ve E:2019/2997, K:2019/8627 sayılı kararın, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmesi istenilmektedir.

SAVUNMALARIN_ÖZETİ : Davalı idare tarafından, davacıların karar düzeltme istemlerinin reddi gerektiği savunulmuş; davacılar tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Kararın düzeltilmesi istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği görüşüldü:

Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam edilen) 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Kararın düzeltilmesi dilekçelerinde öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır.

Öte yandan, İdare Mahkemesi kararında davacıların manevi tazminat istemlerinin kusursuz sorumluluk ilkesi kapsamında değerlendirildiği görülmüş ise de; dava konusu uyuşmazlıkta idarenin kusursuz sorumluluğunu gerektirecek bir hal bulunmadığı, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulünün dayanağı olan ilkenin sosyal risk ilkesi olduğu açıktır.