Danıştay 10. Daire E.2020/2953 K.2024/481

Davanın konusu

Davacı tarafından, … ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi önünde … - … Devriye Ekipler Amirliğine bağlı polis ekiplerince 13/12/2017 tarihinde yapılan uygulama esnasında, içinde bulunduğu … plakalı aracın dur ihtarına uymayarak geçmesi üzerine, polislerin kullandığı silahla yaralanması olayında idarenin kusurlu eylemi bulunduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen 1.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 301.000,00 TL zararın olay tarihi olan 13/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, araç sürücüsü …'nun ehliyeti olmadığından polis kontrolünde durmayıp kaçtıkları, ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporundan da açıkça anlaşılacağı üzere bulunduğu araçtan polislere doğru yönelmiş herhangi bir silahın söz konusu olmadığı, plakası belirlenen bir aracın kaçması durumunda plakanın belirtilerek aracın ileride herhangi bir kontrol noktasında durdurulabilmesi ihtimali de varken, bunun yerine araç içerisindeki insanların hayatlarını tehlikeye atacak biçimde ateş edilmesinin yetki sınırlarını aştığı ve orantılı olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.