Danıştay 10. Daire E.2020/3495 K.2020/4013

Dava konusu istem: Davacının 3413 sayılı Kanun ile değişik 2828 sayılı Kanun uyarınca hakkında "Form A Belgesi" düzenlenmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin … Valiliği Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın reddi yolundaki kararının karar düzeltme aşamasında Danıştay Onuncu Dairesinin 17/09/2019 tarih ve E:2016/15551, K:2019/5748 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak davacı hakkındaki koruma kararının, reşit olmadan önce kaldırılmasına karar verilmişse de, Yargıtay tarafından bozulması nedeniyle, bu kararın hukuk aleminde var olmadığı; bu nedenle, 18 yaşını bitirinceye kadar koruma kararının geçerliliğini koruduğu, davacının reşit oluncaya kadar sosyal hizmet modellerinden fiilen yararlanmamış olmasının ise idarenin bakım ve gözetim yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığından,

davacının başvurusunun reddedilmesine gerekçe olamayacağı, bu durumun davacıya yükletilemeyeceği sonucuna varıldığından tesis olunan işbu dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı hakkında verilen koruma kararının reşit olmadan kaldırıldığı, davacının mevzuatta belirtilen şartları taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.