KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/3592 E., 2021/5471 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2021
- Esas No
- 2020/3592
- Karar No
- 2021/5471
- Temyiz eden (davacı)
- … Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Başkanlığı / …
- İstemin_konusu
- …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın konusu
- Davacıdan 247.057,10-TL prim tutarı istenilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin ve bu işleme yapılan itirazın reddine dair Gaziantep Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Prim İtiraz Komisyonu kararının iptali istenilmiştir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu … İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI :Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/3592, K. 2021/5471, 11 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama