KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/3963 E., 2024/2439 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2024
- Esas No
- 2020/3963
- Karar No
- 2024/2439
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Genel Müdürlüğü / ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin_konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın_konusu
- Davacı tarafından, Kütahya ili, Aslanapa ilçesi, ... köyünde bulunan ..., ..., ... ve ... parsel sayılı ve Kütahya ili, Aslanapa ilçesi, ... köyünde bulunan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazları kapsayan alanda 5403 sayılı Kanun uyarınca yapılan arazi toplulaştırması işleminin anılan taşınmazlara ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kısmen reddine, kısmen ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, karara esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu, bilimsel veriler ışığında hazırlanmadığı, daha düşük değerli tarla verilerek mülkiyet hakkının ihlal edildiği, tarlaların ıslah gerektirdiği, eskiden pancar ekerken buğday ekmek zorunda kalacağı, parsellerin hissedar sayılarının artırıldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/3963, K. 2024/2439, 6 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama