Danıştay 10. Daire E.2020/4076 K.2024/5651

Davanın_konusu

Davacı şirket bünyesinde istihdam edilen H.A. tarafından 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uyarınca yaptığı fazla mesailerin karşılığında ücretlerinin ödenmediğinden bahisle ... İş Mahkemesinde açılan E:... sayılı davada verilen ... tarih ve K:... sayılı karar ile 20.015,10 TL net fazla mesai ücreti ödenmesine hükmedilmesi nedeniyle anılan yargı kararına istinaden 2008/12-2011/12 dönemleri için 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 4 numaralı alt bendi uyarınca toplam 53.964,00 TL idari para cezası uygulanmasına yönelik işleme yapılan itirazın reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı İtiraz Komisyon Kararının iptaline ve ödenen 40.455,00 TL'nin iade edilmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Mahkeme kararının haksız olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kendilerine 27/04/2019 tarihinde değil, 28/04/2019 tarihinde tebliğ edildiği, bunun da UETS Tebligat Okunma Sonuç Delili belgesinde açıkça görülebildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.