Danıştay 10. Daire E.2020/4237 K.2024/1197

Davanın_konusu

Davacılar tarafından, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde gerçekleştirilen hatalı tıbbi uygulamalar nedeniyle ...'in sağ omzuna zarar verildiği iddiasıyla, davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığını ileri sürdükleri zararlarına karşılık... için 5.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi, ..., ... ve ...'in her biri için ayrı ayrı 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesinin...9 tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, etkisi kendiliğinden geçecek bir hastalık için biyopsi yapılmasının ve olası riskler yönünden bilgilendirme yapılmamasının hizmet kusuru olduğu, bilirkişi raporunun eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı olduğu ve bu rapora yapılan itirazlarının değerlendirilmediği, hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu ve maddi tazminata da hükmedilmesi gerektiği; davalı idare tarafından, somut olayda tazmin şartlarının gerçekleşmediği, bilgilendirmenin yazılı olarak yapılmasının gerekmediği olarak ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.